Ido, jezyk

Iz Medžuviki, svobodnoj encyklopedije
Jump to: navigation, search
Umětny jezyk
Ido

ido: Ido

Horugva ido

Obča informacija
Stvorjeny Lui Kutjura i Leopold Ljo
Data 1907
Upotrěbitelji 100-200 (2000)
Pismennost latinica

Celj

Ido jest umetny jezyk, kotory povstal v 1908 gode na osnove jezyka esperanto – za to takože imaje alternativnu nazvu, esperanto reformita - "reformovano esperanto". Avtorami byli Lui Kutjura i Leopoľd Ljo. Celjem projekta bylo udaljenije nekojih kritikovanyh harakteristik esperanta, napr. končiny viniteljnika i tabelu korelativov, a takože lepše zvučenije. Ido, tako samo kako esperanto, jest shematičny jezyk, ale s naturalističnymi harakteristikami.

Čislo koristnikov ida jest 100-200[1]. Kod ISO 639-1 jest io, kod ISO 639-3 – ido.

Prikladny tekst[praviti]

"Otče naš"

Patro nia, qua esas en la cielo,
tua nomo santigesez;
tua regno advenez;
tua volo facesez quale en la cielo
tale anke sur la tero.
Donez a ni cadie l'omnidiala pano,
e pardonez a ni nia ofensi,
quale anke ni pardonas a nia ofensanti,
e ne duktez ni aden la tento,
ma liberigez ni del malajo.

Referencije[praviti]

  1. Blanke (2000), cited in Sabine Fiedler "Phraseology in planned languages", Phraseology / Phraseologie, Walter de Gruyter 2007. pp. 779.

Vnešnje linki[praviti]

Go to Internet Archive
This page was restored from isv.orain.org, the discontinued wiki in Interslavic language.

All countributions on that site were released under Creative Commons Attribution Share Alike licence.