Starocrkovnoslovjansky jezyk ili staroslovjansky jezyk byl prvy slovjansky kniževny jezyk.

Jezyk
Starocrkovnoslovjansky
crkovnoslov.: ⰔⰎⰑⰂⰡⰐⰠⰔⰍⰟ ⰧⰈⰟⰊⰍⰟ, словѣ́ньскъ ѩꙁꙑ́къ
Obča informacija
OzemjaSlovjanske kraja pod vlivom Bizantije (katolične i pravoslavne)
Era stvorjenja9–11. stolětja, potom razvil se v několiko variantov crkovnoslovjanskogo
Pismo
Jezyčna rodina

Standardizaciju i prvo koristańje jezyka pri prěkladu Biblije i inyh davnogrečskyh crkovnyh tekstov, po historičnym danym, počeli v 9. stolětju bizantijske misionari Kiril i Metodij v ramkah hristijanizacije slovjanov. On byl osnovany na narěčjah bizantijskyh slovjanov, ktori žili v 9. stolětju v temě Tesalonika (sovrěmenna Grecija).

Starocrkovnoslovjansky igral važnu rolju v historiji slovjanskyh jezykov i byl osnovoju i modelom dlja vyše pozdnějših crkovnoslovjanskyh tradicij, i poněktore pravoslavne i iztočnokatoličske crkvy koristajut crkovnoslovjansky jezyk kako crkovny jezyk dodnes.

Kako prvy ověrjeny slovjansky jezyk, starocrkovnoslovjansky jezyk daje važne dokazy dlja črt praslovjanskogo jezyka, rekonstruovanogo občego prědka dlja vsih slovjanskyh jezykov.

Bulgarski jezykoznavci koristajut nazvu "starobulgarsky" (bulg.: старобългарски) dlja tutogo jezyka.

Vněšnje linky